بنچینه‌ی پێنجه‌م: چاك پێشوازی كردنی منداڵ:

به‌یه‌ك گه‌یشتن له‌گه‌ڵ منداڵدا كارێكه‌ هه‌ر ڕووده‌دات و گرنگترین شت كه‌ له‌ به‌یه‌ك گه‌یشتن دا ساته‌كانی یه‌كه‌میه‌تی, خۆ گه‌ر به‌یه‌ك گه‌یشتنه‌كه‌ باش بو ئه‌وا منداڵ ده‌توانێت درێژه‌ به‌ قسه‌ بدات و ده‌رگای گفتوگۆ بكاته‌وه‌ و وه‌ڵامی به‌رامبه‌ره‌كه‌ی بداته‌وه‌, به‌وه‌ش دڵی ده‌كاته‌وه‌ له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌ی به‌خه‌یاڵی دا دێت و گیرو گرفته‌كانی ده‌خاته‌ ڕوو و ده‌رباره‌ی خۆزگه‌كانی ده‌دوێت, ئه‌وانه‌ هه‌مووی ڕوو ده‌دات گه‌ر به‌ چاكی و خۆشه‌ویستی و شادی پێشوازی منداڵ كرا, وه‌ هه‌ر ئه‌مه‌ش بووه‌ كه‌ پێغه‌مبه‌ر (صلى الله علیه وسلم) هانی خه‌ڵكی بۆ ده‌دا.

ابن عساكر له‌ عبدالله ی كوڕی جعفر ه‌وه‌ ده‌گێڕێته‌وه‌ (خوا لێیان ڕازی بێت) كه‌ ده‌ڵێت: پێغه‌مبه‌ر (صلى الله علیه وسلم) كه‌ له‌سه‌فه‌ر ده‌گه‌ڕایه‌وه‌ به‌ منداڵانی خاوخێزانی ده‌گه‌یشت, جارێكیان له‌سه‌فه‌ر گه‌ڕایه‌وه‌ و منیان بۆلای برد, ئه‌ویش هه‌ڵی گرتم و خستمیه‌ به‌رده‌می خۆی و پاشان یه‌كێك له‌ منداڵه‌كانی فاتمه‌یان بۆ هێنا و له‌پشت خۆیه‌وه‌ داینا تا كه‌ چوینه‌ ناو مه‌دینه‌ سێ كه‌س بووین له‌سه‌ر یه‌ك وڵاخ (رواه‌ / مسلم).

 **********************